Gerrari buruz hitz egiten dugunean, urruti dagoen fenomeno bat dela pentsatzera iritsi bagaitezke ere, balak ate-joka ditugu. Mendebaldeko agintariek gerraren aldeko apustua egin dute; Polonian, ikastetxeetan armen bidez tirokatzen ikasteko ikasgaiak jarriko dituzte; Frantzian, soldaduska martxan jartzeko ideia dute; eta ezin aipatu gabe utzi Espainiako gobernuaren aurrekontu militarra gora doala etengabe.
Testuinguru beliko honetan, ezker instituzionalaren ezintasunaz eta gizartearen pobretzeaz baliatuta, faxismo berri bat ari da zabaltzen Europan zehar. Instituzioetan alderdi ultraeskuindarrek gero eta indar handiagoa dute, eta instituzioen bitartez neurri totalitario eta zapaltzaileak bultzatzen dituzte. Kale mailan, diskurtso faxista, arrazista, matxista eta erreakzionarioak normalizatzen eta zabaltzen ari dira, hein handi batean sare sozial eta medioek bultzatutako figurei esker.
Duela urte batzuk pentsaezina bazen ere, ideia hauek Euskal Herrian hedatzen dabiltza. Ermuan eta inguruko hainbat herritan pegatina faxistak agertu baziren ere, gero eta eraso arrazista eta faxista gehiago ditugu gure inguruan. Urteko lehen hilabetea amaitu gabe, eraso arrazista bat jasan behar izan zuen Lazkaon autobus gidari batek eta Falange Vasca talde faxista berriz jarri dute martxan, besteak beste.
Honen guztiaren aurrean, lehen lerroa hartu beharra daukagu faxismoaren eta gerraren aurkako borrokan. Ultraeskuineratze-prozesuari aurre egin, subjektu aktibo bilakatu, kaleak hartu eta borroka egin behar dugu. Honen harira zetorren GKSk urtarrilaren 25ean deitutako manifestazioa, beharrezkoa baita erakustea dena ez dela erreakzioa eta, Euskal Herrian, agenda erreakzionarioaren kontra, milaka gaztek egiten dugula apustu borroka, konpromiso eta antolakuntza politikoaren alde.